William Henry Poe: Ο Πειρατής
Είχα πάει στην Αβάνα το καλοκαίρι του 182- για δουλειά, κι αφού τακτοποίησα το ζήτημά μου όπως ήθελα, κανόνισα να επιστρέψω μ’ ένα καράβι με προορισμό τη Νέα Υόρκη. Ενώ ταξιδεύαμε για λίγες μόλις ώρες, άρχισα να νιώθω εξάντληση και έντονους πόνους, τα πρώτα συμπτώματα του κίτρινου πυρετού. Όσο πήγαινα και χειροτέρευα, και σαν να μην έφτανε αυτό, το καράβι μας άρχισε να κουνάει άγρια, και μ’ έπιασε μια ναυτία άνευ προηγουμένου. Θα έδινα τα πάντα για να πάω ν’ αφήσω την τελευταία μου πνοή σ’ ένα ήσυχο μέρος, καθώς ένιωθα ότι αυτό ήταν το μόνο που μπορούσα να ευχηθώ. Αποκαμωμένος από την αδυναμία και εντελώς εξαντλημένος, αποκοιμήθηκα ώσπου με ξύπνησε ένας παράξενος θόρυβος. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν απλά της φαντασίας μου, αλλά καθώς δυνάμωνε ολοένα και περισσότερο, πείστηκα πως ό,τι άκουγα ήταν αληθινό. Λίγο αργότερα, η πόρτα της καμπίνας μου άνοιξε και είδα κόσμο να κατεβαίνει. Ο καπετάνιος μας πλησίασε τo κρεβάτι μου και μου είπε ότι το πλοίο μας το είχαν καταλάβει πειρατές κι ότι κατ...